YÜCEL TANYERİ

Ben, Yücel Tanyeri
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela hekimim, yani
Büyücü falan değilim.
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Lojmanda otururum,
Üniversitede çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne İngiliz kralı kadar
Mütevaziyim,
Ne de Celâl Bayar'ın
Sabık ahır uşağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim
Puf böreğine hele
Biterim
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Orhan Veli ile Melih Cevdet'tir
En sevdiğim şairler.
Bir kızım vardır,
İki de torunum pek muteber;
İsmini söyleyemem
Çiçekle uğraşanlar bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Amma ne lüzum var hepsini sıralamaya.
Onlar da bunlara benzer...


Beni, benden iyi anlatan Orhan Veli'ye teşekkürlerimle...

20 Aralık 2010 Pazartesi

DÜNYANIN SONUNDAKİ TREN...


Ateş toprakları bomboşmuş.
Arjantin’in.
Sonuna gelindiğinde.
19. yüzyılın…

Bir karar almış.
Arjantin Hükümeti.
1884 yılında.
Buralara insan yerleştirmek için…

Azılı suçluları toplamışlar.
Gemilere doldurmuşlar.
Buralara göndermişler.
Yanlarında da birkaç muhafız eklemişler.

Bir hapishane açılmış önce.
Minik bir yerleşim yeri oluşmuş.
Arjantin’in ıssız topraklarında.
Ushuaia denilen yerde…

Ama ortada bir kent yokmuş.
Gereksinimleri olmuş.
Ev yapmak için.
Isınmak için…

Orman yanı başlarında.
1902’de başlamışlar.
Bir demiryolu hattı döşemeye.
Ormanın içlerine…

8 yılda tamamlamışlar.
Buharlı tren demiryolunu.
1910’da açmışlar.
Yani bundan tam 100 yıl önce…

Her gün çalıştırmışlar.
Tutuklu mahkûmları.
Yağmurda, karda, soğukta.
Ormandan ağaç kesimi için…

Bu arada Ushuaia gelişmiş.
Mahkûmların sayısına eşit olmuş.
Ushiaia'lıların nüfusu.
1930’larda…

1949’da deprem olmuş.
Buralarda.
Kullanılmaz olmuş.
25 km.lik bu tren yolu…

Tekrar açılmış.
1994’te.
Son 8 km.si.
Bu tren yolunun…

Turizm amaçlı kullanılıyor.
Günümüzde.
Bu tren.
Ve de bu tren yolu…

Dünyanın sonundaki tren” olarak tanınıyor.
Gerçekten de öyle.
Daha güneyde bir tren yolu mevcut değil.
Tüm yerkürede bundan başka…

Otobüslerle ulaşıyorsunuz.
Dünyanın sonundaki İstasyona.
Sıcak vagonlarına kuruluyorsunuz.
Dar hatlı bu tren yolunun.

İçinde seyrediyorsunuz.
Bu trenle ormanın, bataklıkların…
Ve şahidi oluyorsunuz.
100 yıl önce kesilmiş ağaçların.

Öylesine yerinde duruyor.
Mahkûmlar tarafından.
Parkın içinde kesilmiş gövdeleriyle.
Koskoca ağaçlar…

Ama ortada görünmüyor.
100 yıl önce burada çalıştırılan.
Ve Ushuaia’yı Ushiaia yapan.
Suçlu, suçsuz insanlar…

Dünyanın sonundaki Tren fotoğrafları için:

http://picasaweb.google.com/tanyeri/Tren#

.