YÜCEL TANYERİ

Ben, Yücel Tanyeri
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela hekimim, yani
Büyücü falan değilim.
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Lojmanda otururum,
Üniversitede çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne İngiliz kralı kadar
Mütevaziyim,
Ne de Celâl Bayar'ın
Sabık ahır uşağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim
Puf böreğine hele
Biterim
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Orhan Veli ile Melih Cevdet'tir
En sevdiğim şairler.
Bir kızım vardır,
İki de torunum pek muteber;
İsmini söyleyemem
Çiçekle uğraşanlar bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Amma ne lüzum var hepsini sıralamaya.
Onlar da bunlara benzer...


Beni, benden iyi anlatan Orhan Veli'ye teşekkürlerimle...

16 Eylül 2017 Cumartesi

UKRAYNA AŞK TÜNELİ...



TyHénb KOXAHHR.
Ya da Tunel Kokhannya.
Ukrayna'ca.
"Aşk Tüneli" anlamında...

Bu Tünel Ukrayna'da.
Bir tren yolunda.
Klevan yakınlarında.
Kovel ile Rivne istasyonları arasında...

Tüm uzunluğu 6.5 kilometre.
4.5 km'lik bölümü ise.
Ağaçlarla örtülü bir bölge.
Ve bildiğimiz tünellere pek benzememekte...

Burası Klevan beldesine.
Yürümekle 7 km mesafede.
Buraya geldiğinizde, orman içinde.
Karşılaşıyorsunuz doğal bir tünelle...

Katolik bir Polonyalı'yla.
Ortodoks bir Ukrayna'lı genç kız arasında.
Geçtiğine inanılan bir aşkla Klevan'da.
Çıkmış bu tünelin öyküsü ortaya...

Polonyalı bir mühendis görevlendirilir Klevan'a..
Orman içinden geçen kısa bir yol yapmakla.
Mühendis aşık olur bu kıza.
Daha ilk gördüğünde, kısa zamanda...

Polonyalı mühendis ağaçların arasında.
Başlar bu tren yolunu yapmaya.
Akşamları da kızla buluşurlar burada.
Bu tren yolunda, ağaçlar arasında...

Ancak, iki gencin inançları farklıdır.
Mezhepleri ayrıdır.
Kızın ailesi evlenmelerine karşıdır.
Yolun yapımı biter, Mühendis oradan ayrılır...

Geçen zamanda.
Trenlerin geçmesiyle bu yolda.
Yemyeşil bir tünel oluşur.
İsmi de "Aşk Tüneli" konulur...

Sosyal paylaşım ortamlarında.
Buranın fotoğraflarının yayınlanmasıyla.
Öykü yıllar sonra hatırlanır.
Ve bu doğal tünel pek meşhur olur...

Şimdilerde yolu düşenler bu civara.
Mutlaka Klevan'a uğramakta.
Genç aşıklar el ele tutuşmakta.
Ve bu tünelde romantik bir yürüyüşe çıkmakta...

Bu romantik öyküye.
Belki daha akılcı bir hikâye ile.
Şu şekilde.
Karşı gelinmekte:

II. Dünya Savaşı sırasında.
Sovyetler zamanında.
Kullanılmış bu ağaçlıklı tünel aslında.
Gizli amaçlı vagonları saklamakta...

Her neyse.
Günümüzde.
Aşıklar akın akın bu tünele gelmekte.
Aşklarını da çoğunlukla burada ilan etmekte...


Ukrayna Aşk Tüneli Fotoğraflarım:

.

14 Eylül 2017 Perşembe

SHEVCHENKO...



Adrian Shevchenko'yu.
Ya da yalnızca Şevçenko'yu.
Futbolla ilgisi olanlar tanır.
Attığı golleri de iyi bilir...

İki hafta önce.
Kharkiv'de.
Milli Takımımız Ukrayna'ya 2-0 yenildiğinde.
Şevçenko,  Ukrayna Teknik Direktör'üydü...

Şevçenko, esas ününü Dinamo Kiev'de yaptı.
İyi bir golcüydü, üstüste Kupalar kazandı.
Sonra Milan takımına geçti.
İtalya'da da Gol Kralı oldu...

Ardından Chelsea takımına seçti.
2012'de futbolculuğa veda etti.
21. yüzyılın en iyi golcüleri.
Sıralamasında 74 golle yerini edindi...

Futbolcu Şevçenko'yu.
Çoğumuz, tanır ve biliriz de.
Taras Shevchenko'yu.
Nedense çok azımız biliriz...

Taras Shevchenko da.
Adrian Şevçenko gibi.
Ukrayna'lı.
Futbolcu değil, bir Sanat ve Kültür adamı...

1814 yılında.
Kiev yakınlarında.
Bir köle olarak doğuyor.
47 yaşında Ulusal Kahraman olarak ölüyor...

11 yaşındayken yetim kalıyor.
Okumayı köyünde kendi kendine öğreniyor.
Önce Resim yeteneği keşfediliyor.
1838'de özgürlüğüne kavuşturuluyor...

Rus Çarlığında önemli bir Ressam'dır.
Ukrayna Edebiyatında mühim bir Ozan'dır.
Yazdığı yazılarıyla, şiirleriyle..
Katkı yapmıştır Ukrayna Ulusal bilincini geliştirmeye...

Köleliğin kaldırılması.
İçin yaşamı boyunca savaştı.
Ancak, 10 Mart 1861'de öldü.
7 gün sonra Ukrayna'da köleliğe son verildi...

Shevchenko, büyük bir devrimci.
Sanatçı, şair, düşünür ve milliyetçi.
Modern Ukrayna Dili.
Ve Edebiyatının öncüsü...

Heykelleri var her yerde.
Odesa'da, Liviv'de, Kharkiv'de.
Amerika'da, Kanada'da ve Paris'te.
Bir de adına Üniversite, Kiev'de...

Böylesine ünlü bir aydını.
Böylesine ünlü bir Edebiyatçıyı.
Şevçenko kadar tanımıyorsak yeterince.
Bu eksiklik yeter de artar bize...


Nazım Hikmet'ten "Şevçenko'nun Kalemi" şiiri  (1956):

“... Kapısından içeri girer girmez
Şevçenko karşıladı beni
Gözlerini görür görmez
Eğildim, öptüm elini

Oturduk aynı sofrada, ekmeğini yedim
Dnepr'in suyunda yüzümü yudum
Ustam, bahtı karalığı bilirsin dedim
Arzettim memleketimin halini

Konuştuk şiir üstüne
Yüreğim gibi dedi, yana yana
Şiir düşmeli, dedi, halkın önüne
Verdi bana kalemini...”

11 Eylül 2017 Pazartesi

SHABO...



Ukrayna dilinde Shabo.
Romanca'da Şaba.
Bir bölge Odesa'ya 70 km uzaklıkta.
Akkerman'ın 7 km yakınında...

Burası bir Tatar kasabası aslında.
Kurulmuş 1500'lü yıllarda.
Acha-abag adıyla.
Türkçe'si "Aşağı Bağ" anlamında...

1812 yılında.
Bölgenin Ruslar tarafından işgalinden sonra.
Halkının göçmesiyle Osmanlı topraklarına.
Pek fazla insan kalmamış bu topraklarda...

O dönemde yalnızca 3-4 aile varmış buralarda.
Aleksander I karar vermiş buranın nüfusunu arttırmaya.
İsviçre'nin Vaud bölgesinden insanlar davet etmiş Aşağı Bağ'a.
Üzüm üretimini canlandırmak amacıyla... 

Ancak, yeni gelen İsviçreliler.
Aşağı Bağ'ı bir türlü telâffuz edememişler.
Bölgenin adı önce dönüşmüş Shabağ'a.
Sonrasında da Shaba'ya ve Shabo'ya...

Buraya yeni yerleşenler.
Ve onlardan sonra gelenler.
Dönüştürmüşler Shabo bölgesini günümüzde.
Önemli bir bağcılık üretim merkezine...

Shabo Şarap Merkezi.
Bunlardan birisi.
1300 metrekarelik bir alanda.
Çeşitli içkiler hazırlanıyor bu fabrikada...

1200 hektar'lık bağ alanında.
Chardonnay ve Muscat Ottonel.
C. Sauvignon, Merlot ve Pinot Noir.
Beyaz ve Kırmızı üzüm yetiştiriyorlar...

Her sezonda.
20 bin ton ağırlığında.
Kırmızı ve Beyaz üzüm.
Toplanıyor bu alanda...

13-14 milyon litre Şarap.
Ve 3 milyon litre Konyak.
Şampanya ve Votka üretiliyor burada.
Modern Shabo Fabrikası'nda...

10 dönüm'lük bir alanda.
10 milyon litreden fazla.
Şarap depolanıyor çelik ve meşe fıçılarda.
Yerin 5-10 metre altındaki depolarda...

Odesa gezimizin ikinci gününde.
Bir gezi gerçekleştirdik bu çağdaş üretim merkezine.
Çok güzel düzenlenmiş Tadım Merkezi'nde.
Şarapların tadına baktık hep birlikte...

Burada, eski topraklarımızda.
Bakıp bakıp hayıflandık Shabo'da..
Ana vatanımızda. 
Şarap üretiminin acıklı durumuna...


Shabo Şarap Fabrikası Fotoğraflarım:


.

8 Eylül 2017 Cuma

AKKERMAN...


-31 Ağustos 2017, Perşembe-

Akkerman; Basarabya bölgesinde.
Bilhord beldesinde stratejik bir kale.
Odesa'ya 70 km mesafede.
Dinyeper nehrinin Karadeniz'le birleşim yerinde...

Miletliler'ce.
Kurulmuş MÖ 600'lü senelerde.
Sonradan kullanılmış çeşitli medeniyetlerce.
Stratejik önemi nedeniyle...

Bu kale Bizans zamanında.
Anılmış Asperon adıyla.
Beyaz deniz kabuklarıyla.
Dolu kıyısı dolayısıyla...

Antik Yunanlılar.
Leucopolis demişler.
Yani Beyaz şehir.
Diye isimlendirmişler...

Romanya'lılar da.
Cetatea Alba.
Yani, Beyaz Kal'a.
Adıyla...

"Akkerman" kelimesiyle.
Yerel Türk dillerinden Peçenekçe.
Ak şehir veya Ak kaya tercümesiyle.
Şimdiye dek adını vermiş bu bölgeye...

Akkerman.
Dinyester nehrini denetlemede.
İlk ya da son kale.
Olmakla önemli bir bölge...

Bu kale 1484 senesinde.
Sultan II. Bayezid'in.
Boğdan seferinde.
Girmiş Osmanlı egemenliğine...

Osmanlı döneminde.
Balkanları kontrol etmekte.
Stratejik bir öneme.
Sahipti bu Kale...

1789 senesinde.
Rus kuvvetlerince.
Ele geçirildi.
Akkerman Kale'si...

3 yıl sonra.
1792 yılında.
İmzalanan Yaş Antlaşması'yla.
Yeniden verildi Osmanlı'ya...

1806 senesinde.
Uğradı tekrar Rus işgaline.
1812 Bükreş Antlaşması ile de.
Verildi Rus Devleti'ne...

Akkerman tam 325 sene.
Serhat kalemizdi bu bölgede.
Hüzünle dolaştık ecdadımızdan kalan bu yerlerde.
Ak kelimesinden başka bir anı kalmayan bu kalede...


Akkerman Kalesi Fotoğraflarım:

.

6 Eylül 2017 Çarşamba

ODESSA...




- 30-31 Ağustos 2017-

Kurban Bayramı'nda gittik Ukrayna'ya.
Kiev'e, Liviv'e ve Odessa'ya.
Ankara Üniversitesi Kültür Gezginleri grubuyla.
Samsun'dan YavuzTur'la ve Ülgen Yavuz'la...

İstanbul'dan bindik uçağa.
Yol aldık Karadeniz  batı kıyısı boyunca.
1.5 saatlik bir uçuşun sonunda.
İndik Odessa Havaalanı'na...

Odessa şehrine.
4 ay önce de gelmiştim.
Oranın güzelliklerini görüntülemiş.
Ve anılarımı da bloğumda yazmıştım:
http://yucel-tanyeri.blogspot.com.tr/2017/05/odesa.html

Tüm istememe karşın o gezimde.
Potemkin Merdivenleri'ni görememiştim.
Ama günün birinde bu Merdivenleri görmeye.
Geleceğim demiştim...

Aykut Hoca'mızla.
Ve Rehberimiz Anna'yla.
YavuzTur'un güzel ağırlamasıyle.
Bu kez de doyamadık Odessa'ya...

1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı sonunda.
Yapılan Yaş Antlaşması'yla.
Kadim Dostumuz Kraliçe Katerina'yla.
Bi şekilde anlaşarak veda etmişiz Odessa'ya...

Çariçe Katerina.
Bu savaşın sonunda.
Karar veriyor bir Liman yapmaya.
Odessa'ya...

Odessa kenti biraz yukarıda.
Liman ise biraz aşağıda.
Bu nedenle 1837-1841 yılları arasında.
Başlanıyor 200 basamaklı bir merdiven inşasına...

Bu devasa merdivenlere.
Primorsky Merdivenleri adı verilse de.
1905 senesinde.
Acı bir olay yaşanıyor bu merdivenlerde...

Şubat Devrimi'nin başlangıcında.
Potemkin Zırhlısı'nda çıkan isyanla.
Ve Odessa halkının bu isyana katılmasıyla.
Çarın askerleri bu merdivende başlar katliama...

1917 senesinde gerçekleşecek olan.
Sovyet Devrimi'nin ilk başlangıcıdır.
Potemkin Zırhlısı'nda olan olaylar.
Ve bu merdivenlerde yaşananlar...

Bu ayaklanmayı ve katliamı.
Sergei Eisenstein adlı.
Sinema yönetmeni dile getirir 1925 senesinde.
"Potemkin Zırhlısı" isimli siyah-beyaz filmiyle...

Primorsky Merdivenleri'nin ismi 1955 senesinde.
Sovyet Devrimi'nin 50. yıl dönümünde.
Sovyetler Birliği yönetimince.
Çevrilir "Potemkin Merdivenleri"ne...

"Karadenizin İncisi" tanımlamasına.
Çok uygun bir kent Odessa.
İki gün de, iki defa da gelmek yetmiyor asla.
Bu güzel kente doymaya...


Yeni Odessa Fotoğraflarım:
https://photos.google.com/share/AF1QipNF7irvqXuNjdWqQeG6-_FL9MPiD_xcKjK4gO97-ZmtMXjZk9aJBVeOxnNjw-uzYg/photo/AF1QipPJIOyc2zRdaabERzXZvJs6YSmrtJIAZzU_iDQ2?key=RHJ5ZXNwUkMtRHNfbW1oRjFFQ2Fqa3Y5MWctam9R
.

24 Ağustos 2017 Perşembe

BALTİMORE...


Maryland Eyaleti'ndeki.
Baltimore kenti.
Bizim kaldığımız yere.
Uzaklığı yaklaşık 60 kilometre...

Bir Cumartesi öğlenden sonra.
Gittik Baltimore'a.
5-6 saat kaldıktan sonra.
Yeniden döndük Washington'a...

Chesapeake körfezinde.
Dünyanın 3. büyük haliçinde.
Kurulmuş 1730 senesinde.
İlk Valisi de Lord Baltimore...

1812 yılında.
İç savaş sırasında.
Birleşik Krallık  donanmasınca.
Baltimore tutuldu topa...

Bu saldırı sırasında.
Francis Scott Key isimli bir ozanca.
Yazılan dizeler sonradan 1931 yılında.
ABD'nin Ulusal Marşı olarak kabul edildi...

Sonraki yıllarda.
Körfezdeki sığınaklı konumuyla.
Baltimore dönüştü önemli ticari bir limana.
Orta Atlantik kıyılarında...

1950'li yıllarda Amerika'da.
1 milyon nüfusuyla.
Detroit'ten sonra.
Baltimore  bulunuyordu 6. sırada...

Ancak bundan sonraki senelerde.
Baltimore giderek artan biçimde.
Önemini yitirdi ve ticari bir şehirden.
Dönüştü hizmet sektörü ağırlıklı bir kente...

Baltimore günümüzde.
En büyük 20. şehir ABD'de.
Nüfusu da 2000 senesinde.
600 bin düzeyinde...

1807 senesinde.
Kurulan ABD'nin ilk Üniversitesi.
Maryland Üniversitesi ve.
Meşhur Johns Hopkins Üniversitesi de bu kentte...

Zamanınız kısıtlıysa Baltimore'da.
Gitmeniz öneriliyor iç Liman'a.
Eski ile yeni birlikte burada.
Sokaklarda, dükkânlarda, restoranlarda...


Baltimore fotoğraflarım:

21 Ağustos 2017 Pazartesi

AMERİKAN SANAT ve PORTRE MÜZESİ...



Washington'daki son günümüzdü.
Hava güzeldi.
Kızım Tuğba önerdi:
"Ulusal Portre Müzesi'ne gidelim" dedi...

Oldum olası.
Severdim resimleri, tabloları.
Doğrusu portreler çok ilgimi çekmezdi.
Çoğu durağan resimlerdi...

"Gitmesek olmaz mı" dedim.
"Ama çok güzel" dedi.
Anlattı ve sonunda beni ikna etti.
Görünce "çok beğeneceğimi" söyledi...

Smithsonian Enstitüsü'ne bağlı.
"Amerikan Sanatı.
Ve Portre Merkezi".
Buranın gerçek adı...

100 yılı aşkın bir zamandan beri.
Amerikan Sanatı'nın.
Dünyadaki.
En büyük, en kapsamlı merkezi...

Eski bir Patent Binası.
Burası.
1836'da yapımına başlandı.
Tam olarak 1842'de tamamlandı...

Neoklasik stiliyle.
Antik Yunan Mimarisi'ne benzerliğiyle.
Atina'daki Parthenon'u andıran biçimiyle.
Çok güzel bir yapı, olanca muhteşemliğiyle...

1861-1865 arasında.
Sivil Savaş sırasında.
Yaralı askerlere.
Kullanılmış Hastahane göreviyle...

1932 senesine kadar.
Görev yapmış Patent Binası olarak.
Kongre'nin Smithsonian Enstitiüsü'ne vermesiyle.
Müzeye dönüşmüş 1968'de...

Çok güzel bir bina.
Muhteşem sütunlarıyla.
Ortada geniş avlusu ve üzerindeki modern çatısıyla.
Ve de Başkan Lincoln'un  Balo Salonu'yla...

Amerikan Sanat Eserleri sergileniyor burada.
400 bini aşkın sanat eseri var deposunda.
7000 sanatçı temsil ediliyor bu Müzede.
Üç katta ve 17 farklı galeride...

Sergileniyor Kızılderililer, Avrupa'dan gelenler.
Amerikan iç Savaşından görüntüler.
Amerikan yaşamı, insanları, olayları, başarıları.
Bilim adamları, Sporcuları, Sanatçıları ve de Başkanları...

Gerçekten, mekânın olağanüstülüğüyle.
Sergilenen eserlerin çokluğu ve güzelliğiyle.
Hatta hatta Portreler'inin muhteşemliğiyle.
Burası da muhakkak görülmesi gereken bir Müze...


Amerikan Sanat ve Portre Müzesi Fotoğraflarım:
https://photos.google.com/share/AF1QipMwAAKMSOiBykvqmIwIN4fyVFCzlP4YzlyUc0og2dv0Kmw0MuDVrGhM6dBhDQCUsw/photo/AF1QipPI1WvttcSlIj-1DBey3wWUa0qNNzgKzzXgRl7z?key=ZVdJTnJNNWE5RjhTYS0zMGhBY2xUakEtazZZUFZn

.

18 Ağustos 2017 Cuma

LURAY OTOMOBİL MÜZESİ...




Luray, ABD'nin Virginia Eyaleti'nde.
Shenandoah Milli Parkı sınırları içinde.
İlginç mağaraları ile.
Ünlü küçük bir belde...

Toplam nüfusu.
2010 senesindeki.
Verilere göre.
4895 sadece...

Her sene.
Yüz binlerce.
Gezgin geliyor bu beldeye.
Mağaraları görmeye...

Onları eğlendirmek için de.
Birçok etkinliklere.
Yer verilmekte.
Bu kentte...

Yeme, içme.
Halat üzerinde yürüme.
Labirent içinde gezme.
Ve birkaç da Müze...

Bu Müzelerden.
En ilginci.
En dikkat çekicisi.
Bir Otomobil Müzesi...

Car&Carriage Caravan Müzesi.
Bunun orijinal ismi.
Otomobil, Taşıma. 
Fayton ve Araba ile ilgili hepsi...

140'ın üzerinde obje.
Var bu Müzede.
Sırt sırta, iç içe.
Yaklaşık düzende...

1700'ler, 1900'lar.
Peugeot'lar, Cadillac'lar.
Rolls-Royce'lar, Ford'lar.
Hepsi buradalar...

Tümü gıcır gıcır, pırıl pırıl.
Güzellikte ayrı güzel her birisi.
Modern otomobilleri.
Yolda yaya bırakır bunların hepisi...

Luray Otomobil Müzesi Fotoğraflarım:
https://photos.google.com/share/AF1QipMWDDal4cyk_XI1DILce6He8qzmMSRF2nE8DtMYClsgF8GS8XQqPp2QN77BFJDyFA/photo/AF1QipOwHC1qBefBXTzHsYRspCi_gJpmWUYpFyg_oTGl?key=bms4cTZiQmQxVlBYc1QxVEJiNk5aQW1tREJydGZn

.

15 Ağustos 2017 Salı

NGA DOĞU BİNASI...




Washington'daki.
Ulusal Sanat Galerisi.
Oldukça eski.
Bir Sanat Müzesi...

Önceki yazımda anlattığım Batı Binası.
Klasik bir yapıydı.
Doğu Binası ise farklı.
Yeni ve Modern bir yapı...

Doğu Binasını.
Üç yıl önce görmüştüm.
Daha tamamlanmamıştı.
Sergilemeler henüz başlamamıştı...

2016 senesinde.
Yani 2 yıl önce.
Bina bitirilmiş.
Eserler sergilenmesi başlamış...

Doğu Binası'na.
Batı Binası'ndan.
Ve 4. Cadde'nin altından.
Bir geçitle geçiliyor...

Computer programlı.
41 bin LED ışıklı.
60 metre uzunluğunda.
Yürüyen merdivenli bir yolla...

Pablo Picasso, Henri Matisse.
Andy Warhol, Alexander Calder gibi.
Çağdaş sanatçıların eserlerini görmek için.
Bu yolu geçmek gerekli...

Geniş, aydınlık ve rahat alanlar.
Kübik, renkli ve büyük duvarlar.
Olağanüstü modern yapıtlar.
Doğu Binasındalar...

Eserlerin sahipleri.
Yapıtlarının güzellikleri.
Ve binanın modernliği.
Biri biriyle burada yarışıyor besbelli...

14 Ağustos 2017 Pazartesi

WASHINGTON ULUSAL SANAT GALERİSİ...



Ulusal Sanat Galerisi.
Ya da.
National Gallery of Art.
Washington'da...

Bu müthiş Müze.
Sanatsever kimselerle.
Onların bağışladığı eserlerle.
Gelmiş bu günlere...

Pittsburgh'dan kolleksiyoner.
Andrew Mellon, 1921 yılında.
İlk kez ve çok değerli tablolarla.
Öncülük yapmış bağışlarıyla...

Binanın temeli 1937'de atılmış.
1941'de tamamlanmış.
Kuzey Amerika'nın.
En büyük Müzesi olmuş...

Bu Müze'de 15 bin Fotoğraf.
4 bin Resim, 3 bin Heykel.
31 bin Çizim, 70 bin Baskı.
Toplam 125 bin eser var...

Müze.
Üç ayrı bölümden oluşuyor.
Doğu ve Batı binaları ile.
Açıkhava Heykel sergisiyle...

Batı binası.
Uzatılmış "H" biçiminde bir yapı.
Her tarafı.
Mermerlerle kaplı...

Ortasında Rotunda yer almakta.
Yüksek kubbeli tavanıyla.
Muhteşem yeşil mermer sütunlarıyla.
Roma'daki Pantheon'a benzer yapısıyla...

Batı binasında.
Ortaçağ'dan 20. yüzyıla.
Rembrant'tan, Van Gogh'a.
Birçok başyapıt resimler yer almakta...

Monet'ler, Renoir'ler, Degas'lar.
Pissaro'lar, Cezanne'lar, Rodin'ler.
Rembrant'lar, El Greco'lar, Titian'lar.
Raphael'ler, Michelangelo'lar...

Bellini'ler, Leonardo da Vinci'ler.
Gauguin'ler, Vincent Van Gogh'lar.
Delacroix'lar, Lautrec'ler, Rubens'ler.
Biri birinden güzel eserleriyle bu Müze'deler...

Bu muhteşem Sanat Galerisi'ni.
Gezmek bile alır birkaç günü.
Dilerseniz şimdi burayı hızla gezelim.
Doğu binası'nı sonraya bırakalım...

National Gallery of Art Fotoğraflarım:
https://photos.google.com/share/AF1QipPVm94v4usAZCEyVY4QLzC-5rTm4tEk91M8f3j8YMdD5_KKTJ7vGbCNCnPXuv5mIg/photo/AF1QipNYo15qSGWr2Y73Z9GownV2yQF3YV1aO9NrLC06?key=S0FJcXNkdnBGRG9sdVllTUstRDFkUExhaW1wem53

.


11 Ağustos 2017 Cuma

ATLANTIC CITY NOSTALJİSİ...



Atlantic City'ye gitmiştim geçen hafta.
Anılarımı anlatmıştım son yazımda.
Kısaca geçmişine değinmiştim.
Bugün gelinen durumu özetlemiştim...

Atlantic City günümüzde.
Kumarhaneleriyle.
Ve çok sayıda otelleriyle.
Dönüşmüş para döndürülen bir kente...

Çoğu kişi buraya geliyor.
Kumarhanelere giriyor.
Uzun bir süre buralarda vakit geçiriyor.
Ve çoğu kez de kaybediyor...

Sosyal ilişkiler yok denecek seviyede.
Kişiler biri biriyle görüşmüyor bile.
Vakit geçiriliyor kumarhanelerde.
Birçok elektronik makinelerle...

Sosyal aktivite.
Hak getire.
Sabahtan akşama.
Makinelerin başında...

Atlantic City'nin.
Eski fotoğraflarını indirdim.
Şöyle bir göz geçirdim.
Aktivitelerin çokluğuna hayret ettim...

Güzel giyimli insanlar.
Broadwalk'ta piyasa yapanlar.
Mayolarını giyenler.
Kalabalık biçimde denize girenler...

Kongre Binaları.
Güzellik yarışmaları.
Dans edenler.
Biri biriyle sohbet edenler...

Meşhur kumarbazlar.
Al Capon'lar.
Marilyn Monroe'lar.
Miss America'lar...

Siz de bakın fotoğraflara.
Atlantic City'nin eski yıllarına.
O güzelim ilişkilere, dostluklara.
İmreneceksniz vallaha...

Lâf aramızda.
Şu kısacık yaşamımızda.
Bilgisayarla Cep telefonu arasında.
Sıkışıp kaldık gibi geliyor bana...

Nostaljik Atlantic City Fotoğrafları:

Atlantic City Güzel Eski Günler klibi:

.

10 Ağustos 2017 Perşembe

ATLANTIC CITY'DE...



Gecenin 03'ünde..
Dursun ve Temel sokakta birlikte yürümekte.
Temel'in bir tek don kalmış üzerinde.
Dursun ise anadan üryan ona eşlik etmekte...

Dursun şöyle.
Bir bakmış Temel'e.
"Ula Temel" demiş birden bire.
"Kumarda nerede duracağunu biliyorsun hergele..."

...............

Bu hafta sonu gittik Atlantic City'e.
ABD'nin doğu sahilinde.
New Jersey eyaletinde.
Kumar oyunlarıyla meşhur bir beldeye...

Şehir kurulmuş 1854 senesinde.
Ahşap bir yürüyüş yolu yapılmış sahilde.
Kumlar üzerine.
Boardwalk ismiyle 1870'te....

İlk Otel açılmış 1905 senesinde.
Bally's ismiyle.
1000 odalı bir otel 1929 yılında.
400 odalı Claridge Oteli de 1930'da...

1920'lerden sonra.
Turizm zirve yapmış burada.
İçki, Gece Kulüpleri ve gizli Kumar Odalarıyla.
Atlantic City'nin ünü yayılmış kısa zamanda...

Convention Hall (Kongre Salonu) yapıldı 1929'da.
Miss America Güzellik yarışmaları yapıldı burada.
En çok rating yapan programlardı 1960'lı yıllarda.
Güzellik Yarışmaları Amerikan Televizyonlarında...

1976'da yapılan bir referandum sonrasında.
Yasal Kumar oyunlarına başlandı 1978 yılında..
Birçok Casino'lar, Otel'ler açıldı hızla.
Atlantic City başladı birden para basmaya...

1980'lerde.
Donald Trump'ın öncülük etmesiyle.
Boks Maçları da başladı Atlantic City'de.
Mike Tyson her maçında burada çıktı ringe...

1990'larda.
Yeni açılan Otel ve Casino'larla.
En önemli bir Turizm Merkeziydi.
Atlantic City, Amerika'da...

Yakın bir zamana kadar Atlantik Şehri.
Doğu sahilinin Kumar Başkenti idi.
Yılda 28.5 milyon ziyaretçisiyle
33 bin çalışan ve 3.3 milyar dolar geliriyle...

Ancak son yıllarda ABD'de ekonominin bozulmasıyla.
Delawere, Maryland ve New York'ta.
Yasal Kumarhanelerin açılmasıyla.
Atlantic City düşüşe başladı olanca hızıyla...

Ben daha önce 1996 yılında da.
Gelmiştim buraya.
Atlantic City'deki hareketliliğe ve kalabalığa.
Hayret etmiştim o yıllarda...

Bu kez gittiğimde.
Atlantic City'ye.
Eski görkemiyle mukayese ettiğimde.
Gördüm ki gitmiş Atlantic City hayli geriye...

Yine Casino'larda oynayanlar.
Boardwalk'ta gezenler, tozanlar.
Otellerde kalanlar.
Var ama az sayıdalar...

"Onları bırak, ne kadar kaybettin" derseniz.
Temel gibi, kumarda nerede duracağımı iyi bilirim.
"Hiç kazanmadım" diyebilirim..
Ama "hiç kaybetmediğimi" de söyleyebilirim...

Anladınız tabii.
Kumar oynamayı bilmem ki.
Bizimkisi.
Zaten bir fotoğraf gezisiydi...


Atlantic City Fotoğraflarım:
.

3 Ağustos 2017 Perşembe

AMISH'LER...



Elektrik de Ampul de ABD'de icat edildi.
Graham Bell, telefonu ilk kez burada kullandı.
Otomobil ilk kez burada seri imalata başladı.
TV ve Bilgisayar kullanımı buradan dünyaya yayıldı...

Facebook'u, İnternet'i.
Google'u, İnstagram'ı, Twitter'i.
Ve de Uzay teknolojileri ile.
Övmek değil amacım ABD'yi...

21. yüzyılda ve bu ülkede.
Amerika Birleşik Devletleri'nde.
Elektrik, Telefon, Otomobil, TV ve Bilgisayar.
Tümünü hiç ama hiç kullanmayan binlerce insan var...

Amish'ler deniliyor bunlara.
Sayıları hiç de küçümsenmeyecek durumda.
2010 yılında yapılan bir araştırmayla.
Sayıları 250 bin'den fazla...

Öncelikle bir tarikat Amishler.
Hıristiyanlığın Menonit kilisesinden.
Kuruluşları oldukça eski, 1693'lerden.
Kurucusu da Jakob Amman,  İsviçre'den...

Farklı inanışlara uygulanan baskılarla.
Amishler geçmişler önce İsviçre'den Alsace'a.
Sonradan da Kral XIV. Louis zamanında.
Kovulmuşlar yakın ülkelere sonraki yıllarında...

1720-1755 yılları arasında.
300 civarında Amish göç etmiş Amerika'ya.
William Penn kucak açmış bunlara.
O yıllarda Pennsylvania'da...

1789 Fransız İhtilali.
Sonraki Napolyon dönemi.
Yerlerinden yurtlarından etmiş Amishler'i.
Bunların 3000'i daha tercih etmiş ABD'ni...

Amish denilen bu gruplar.
Oldukça tutucu dindarlar.
Kapalı bir toplumda yaşıyorlar.
Tarım ve marangozlukta hayli ustalar...

Evlerine elektriği sokmuyorlar.
Elektrikli hiçbir şey kullanmıyorlar.
Tüm gün tarlada çalışıyorlar.
Gece mum ışığında yaşıyorlar...

Tarlada Traktör filan kullanmıyorlar.
Toprağı halâ Karasabanla işliyorlar.
Otomobil'e binmiyorlar.
At'la çekilen Faytonları kullanıyorlar...

Köylerinde Kilise'ye ihtiyaç duymuyorlar.
Tanrı ile her yerde buluşulabileceğine inanıyorlar.
Akşamları kendi evlerinde dua ediyorlar.
Pazar günleri de ahırlarda toplanıyorlar...

Çok sade bir yaşam sürdürüyorlar.
Dışarıdan hemen hemen bir şey almıyorlar.
Her şeylerini kendileri yapıp, üretiyorlar.
Çok sade giyiniyorlar, basit bir yaşam sürüyorlar...

Devlet hizmetinde çalışmıyorlar.
Oy kullanmıyorlar.
Askerlik yapmıyorlar.
Vergi bile vermiyorlar...

Güçlü bir aile bağları var.
Dışarıdan evlenmiyorlar.
Ailede büyüğe saygı duyuyorlar.
Ortalama 6-7 çocuk yapıyorlar...

Tanrının insanı sade bir yaşam için yarattığına inanıyorlar.
Erkekler uzun kollu gömlekler giyiyorlar.
Kışın siyah fötr şapka takıyorlar.
Yazın ise beyaz hasır şapka kullanıyorlar...

Kadınlar da çok sade giyiniyorlar.
Pastel ve dikkati çekmeyen renkler.
Tek parça uzun kollu ve önlüklü  giysiler.
Başlarına siyah veya beyaz kep takıyorlar...

Erkekler evlendiğinde sakal bırakıyorlar.
Askerleri anımsattığı için bıyık bırakmıyorlar.
Kadınlar asla mücevher takmıyorlar.
En fazla bazı kutlamalarda çiçek takıyorlar...

Amishler başka dinden, mezhepten olanlarla evlenmezler.
Fotoğraf asla çektirmezler.
Radyo dinlemezler, TV seyretmezler.
Telefon, Cep Telefonu kullanmazlar...

Çamaşır ve bulaşıklarını elde yıkarlar.
Amishler Bankaya uğramazlar.
Banka Kartı kullanmazlar.
Sağlık Sigortası yapmazlar...

Erkekler ya tarlada çalışırlar.
Ya da marangozluk yaparlar.
Kadınlar ise ev işlerine bakar.
Ve çocuklarını yaşama hazırlar...

Amishler'in hepsi iyi çiftçidirler.
Toprakla haşır neşirdirler.
Ziraati çok iyi bilirler.
Mükemmel ürünler yetiştirirler...

Geçen hafta Pensilvanya'da.
New Wilmington'da bir ziyaret yaptık bu topluluğa.
Köylerine gittik, bazıları ile görüştük.
Temizliklerine, becerilerine hayret ettik...

Tertemiz, bembeyaz köy evleri.
Derli-toplu, bakımlı bahçeleri.
Güvenilir, sağlam kişilikleri.
Biz çok sevdik bu Amishler'i...

İki gün elektriksiz kaldığınızı.
İki gün Radyo dinleyemediğinizi, TV izleyemediğinizi.
İnternete giremediğinizi, kitap-gazete okuyamadığınızı.
Düşünün Cep telefonunuzu hiç kullanamadığınızı...

Telefondan, bilgisayardan, maillerin çokluğundan.
Günlük yaşamın hızından, koşuşturmalardan.
Trafik keşmekeşinde yorulduğunuzda.
Amishler gelsin biraz aklınıza...



Amishler ile ilgili kendi fotoğraflarım:

Amishler ile ilgili İnternetten Fotoğraflar:

.

31 Temmuz 2017 Pazartesi

PITTSBURGH EVLERİ...



Tuğba'nın bir Konferansı için.
Pittsburgh'a gittik ve üç gün süreyle.
Squirrel Hill bölgesinde.
Kaldık Bartlett caddesi'nde bir evde...

Ev Tuğba ve Aykan'ın.
Sırp kökenli meslektaşlarının.
Prof. Milica Bacic ve
Prof. Robert Hayden'in evi...

Evleri Pittsburgh'un belki de.
En güzel mahallesinde.
Squirrel Hill bölgesinde.
Küçük bir bahçe içinde...

Squirrel Hill.
Bu bölgede yoğun olarak yaşayan.
Gri Sincaplar'dan. 
Alıyor adını...

İlk ev yapımı bu bölgede.
Yapılmış 1760 senesinde.
Fort Pitt Kalesinde görevli bir askerce..
Albay James Burd'un girişimiyle... 

Güzel bir kent plânlamasıyla.
Biri birini dik kesen sokaklarıyla.
Genellikle iki katlı, tuğla yapılarıyla.
Ev yapımları sürmüş sonraki yıllarda da...

19. yüzyılın sonunda.
Yapılan evler hala kullanılmakta.
Önündeki çim alanlarıyla.
Ve bahçesindeki ulu ağaçlarıyla...

25 bin nüfuslu bu bölgede.
Tüm evler iki katlı ve bahçe içinde.
Ardan yüz yıllar geçse de.
Binlerce ev orijinalliğini aynen muhafaza etmekte...

Genelde son derece.
Temiz, sessiz, sakin ve.
Dost komşuluk ilişkileriyle.
Burası görülmesi gerekli bir mahalle...


Squirrel Hill mahallesi fotoğraflarım:

.

28 Temmuz 2017 Cuma

SHENANDOAH ULUSAL PARKI'NDA...



- 21-22 Temmuz 2017 -

İki aile bir arada.
Gittik hafta sonunda.
Shenandoah Milli Parkı'na.
Virginia'da...

1929-30’lu senelerde.
ABD’nin ekonomik bunalımlı dönemlerinde.
İş  alanı yaratmak  amacıyla işsizlere.
Başlanılmış bu Milli Park projesine…

Çok sayıda gençler çalıştırılmış.
Dağların üzerinden geçen bir yol yapılmış.
Yeni bir Milli Park planlanmış.
Ve 1939 yılında bu Park açılmış…

Günümüzde Virginia Eyaleti sınırları içinde.
322 kilometre karelik bir yüzeyde.
Ortalama 1000 m yükseklikte.
Bir Ulusal Park, Mavi Dağlar’ın üzerinde…

Dar ve  uzun bir yapıda.
Güney-Kuzey doğrultusunda.
Bakımlı, düzenli.
Shenandoah güzel bir Park aslında…

169 km’lik bir karayolu.
Dağların üzerinde seyrediyor.
Gelip-geçen ziyaretçilere.
Güzel manzaralar sunuyor…

Gidebiliyorsunuz bu yolda 70 km hızla.
Seyir terasları var çok sayıda.
Keyifle geziniyorsunuz dura kalka.
Birçok motosiklet, bisikletliyle bir arada…

Çok sayıda ulu ağaçlar.
Çiçekler, kelebekler, mantarlar, kuşlar.
Tavşanlar, sincaplar, ayılar.
Hepsi bu Park içinde bulunuyorlar…

Bu Ulusal Park’ta.
800 km uzunluğunda.
Trekking yapacaklara.
Bir yürüyüş parkuru da bulunmakta…

Park 8-9 ay açık tutuluyor.
Parka girişe yüklü bir para alınıyor.
Dileyenler ahşap evlerde kalabiliyor.
Ziyaretçiler sıkı biçimde denetleniyor…

Çok  güzel piknik alanları.
Dinlenme yerleri, yürüyüş yolları.
At ile gezinti parkurları.
Keyifli bir yer Shenandoah Ulusal Parkı

Gittik biz de buraya.
Geçen hafta sonunda.
Kaldık ailece iki gece.
Ulusal Park içinde bir kulübede…

Güzel vakit geçirdik.
Kendimiz pişirdik, kendimiz yedik.
Çiçekler, kuşlar, ayılar gördük.
Parkın güzelliğine hayran kaldık…

Sonbaharda.
Ekim-Kasım aylarında.
Tüm yapraklar başlıyormuş önce sararmaya.
Sonra da kızarmaya…

İşte esas şölen.
O zaman başlıyormuş.
Bu muhteşem görüntüyü görmek için.
Shenandoah’ya yeniden gelmek gerekiyormuş…


Shenandoah Milli Parkı Fotoğraflarım:

.