YÜCEL TANYERİ

Ben, Yücel Tanyeri
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela hekimim, yani
Büyücü falan değilim.
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Lojmanda otururum,
Üniversitede çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne İngiliz kralı kadar
Mütevaziyim,
Ne de Celâl Bayar'ın
Sabık ahır uşağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim
Puf böreğine hele
Biterim
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Orhan Veli ile Melih Cevdet'tir
En sevdiğim şairler.
Bir kızım vardır,
İki de torunum pek muteber;
İsmini söyleyemem
Çiçekle uğraşanlar bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Amma ne lüzum var hepsini sıralamaya.
Onlar da bunlara benzer...


Beni, benden iyi anlatan Orhan Veli'ye teşekkürlerimle...

20 Ekim 2014 Pazartesi

TIBBÎ ATIKLAR...


Giriş sınavında başarılı.
Tam 100 kişi.
1964 senesinde.
Girmiştik Hacettepe'ye...

Altı yıl okuduk.
Tıp Fakültesini bitirdik.
1970'de mezun olduk.
Tam 68 Hekim idik...

Sonra ayrıldık.
Değişik Bölümlerde Asistan olduk.
Sonra kimimiz Uzman oldu.
Kimimiz de Kariyere kaldı...

Yemedik içmedik.
Gece gündüz demedik.
Mesleğimizi sevdik.
Hep hastalara hizmet ettik...

1964 senesinde başlamıştık.
2014 yılında görevi bitirdik.
Son üyemizi de.
Bu yıl emekli ettik...

1964 nire.
2014 nire.
Dile kolay.
Tam 50 sene...

Hacettepe'64 girişliler.
50 yıl aradan sonra.
Antalya Titreyengöl'de.
Bir araya geldiler...

Tümü emekli idiler.
Hepsi kırmızı renkli.
"Tıbbî Atık" poşetlerini giydiler.
Kameralara poz verdiler...

Hatıraları canlandırdılar.
Eski günleri andılar.
Dostluğun tadını çıkarttılar.
Birlikteliğin keyfine vardılar...

Gezdiler, söyleştiler.
Güldüler, eğlendiler.
Şarkılar, türküler söylediler.
Emekliliğin tadını çıkarttılar...

50 yılın sonunda.
Yaşlansalar da.
Birer Tıbbî Atık olsalar da.
Varmışlardı artık yaşamın tadına...


50. yıl buluşması fotoğrafları:
https://picasaweb.google.com/105371707000908378020/Http50#6072340186596447058

.