YÜCEL TANYERİ

Ben, Yücel Tanyeri
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela hekimim, yani
Büyücü falan değilim.
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Lojmanda otururum,
Üniversitede çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne İngiliz kralı kadar
Mütevaziyim,
Ne de Celâl Bayar'ın
Sabık ahır uşağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim
Puf böreğine hele
Biterim
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Orhan Veli ile Melih Cevdet'tir
En sevdiğim şairler.
Bir kızım vardır,
İki de torunum pek muteber;
İsmini söyleyemem
Çiçekle uğraşanlar bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Amma ne lüzum var hepsini sıralamaya.
Onlar da bunlara benzer...


Beni, benden iyi anlatan Orhan Veli'ye teşekkürlerimle...

15 Kasım 2011 Salı

BESNİ...


Ne içindeyim zamanın
Ne de büsbütün dışında

Yekpare, geniş bir anın

Parçalanmaz akışında


Ahmet Hamdi Tanpınar

……………

Ben Gönen’de doğdum. Yirmi yıldır görmediğim bu şehir yavaş yavaş hayalimden silinmeye başladı…

Cümleleri ile başlar.
Ömer Seyfettin’in.
Pek güzel.
Ant” isimli öyküsü…

Ben Besni’de doğdum.
Hayalimde zaten hiç yoktu.
Çünkü altı aylıkken ayrılmıştım.
Bu şehirden…

Bu Bayram’da gördüm.
İlk kez Besni’yi.
65 yıl aradan sonra.
Doğduğum bu yeri…

Malatya’ya bağlı bir kazadır.
Besni.
19. yüzyılın.
Sonlarında…

Gaziantep’e bağlanır.
Cumhuriyet'in ilk yıllarında.
Tekrar Malatya’ya verilir.
1933 yılında…

Adıyaman’a bağlanır.
Sonunda.
Adıyaman vilayet olduğunda.
1954 yılında…

Malatya’lı da diyebilirsiniz.
Bana.
Ya da.
Adıyaman'lı da…

Peki.
Besni’li diyebilir misiniz.
Acaba.
Bana ?

Küçük bir yerleşim yeridir.
Ben doğduğumda.
Besni, 1946 yılında.
Dar bir vadide ve iki dağ arasında…

Yolu yokuştur, seli boldur.
Sokakları dardır, evleri topraktır.
1933 yılında Devlet bir karar alır.
Besni buradan kaldırılacaktır…

Besni tümüyle taşınır.
1965 yılında.
Daha kuzeyde bir alana.
Yeni Besni” adıyla…

Uğradık son gezimizde.
Besni’ye.
Geniş caddeleriyle.
5 katlı modern evleriyle…

Benim doğduğum yer yok olmuştu.
Bir antik köprü kalıntısı.
İki de minare artığı kalmıştı.
Başka da hiçbir şey yoktu…

Bethesna” denilmiş.
Antik dönemde.
Benim doğduğum alana.
Cennete eş” anlamında…

Sonra Bihisni olmuş.
En sonunda da Besni.
Şimdilerde “Eski Besni” deniliyor buraya.
Tümüyle yok olduktan sonra…

Ne doğduğum düz damlı kerpiç ev.
Ne de kulağıma ilk ezanın okunduğu cami.
Ne suyunu içtiğim tarihi çeşme.
Ne de gölgesinde belki de serinlediğim meşe.

Hiç birisi yok yerinde…


Besni fotoğraflarım için:
http://picasaweb.google.com/105371707000908378020/Besni#5674847655923438770

Besni Eğitim Festivali videosu:
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=NBRm62R96cc

.