Kara Tren gecikir, belki hiç gelmez
Dağlarda salınır da derdimi bilmez
Dumanın savurur, halimi görmez
Gam dolar yüreğim gözyaşım dinmez…
...............
3 yaşımda çekilmiş üç tane fotoğrafım vardır.
Üçü de Maden ilçesinde çekilmiştir.
Elazığ’ın Maden kazasında.
Babamın Maden'deki PTT Memurluğu sırasında…
1949 senesinde çekilmiştir.
Bunlardan iki tanesi.
Ayrı ayrı zamanlarda.
Maden Tren İstasyonu'nda...
Birisi beyaz bir atın terkisinde.
Bir atlı posta dağıtıcısı ile.
Diğeri resmî bir karşılama töreninde.
Babamın hemen önünde...
Başlangıç yeridir, Maden tren istasyonu.
Ergani-Diyarbakır arasında yapılan.
Güneydoğu'daki ilk demiryolu hattının.
Cumhuriyet döneminde...
Türk bilgisi, sermayesi, müteahhidi.
Türk mühendisi ve işçisi ile yapılmış.
10 Ağustos 1934’te açılmıştır.
Maden Tren istasyonu…
Bu istasyonda inmiş saat 14.10’da.
Atatürk’ümüz.
15 Kasım 1937’de.
Ve teşrif etmiştir Maden’i…
Ben de bir süre yaşamışımdır burada.
Maden kasabasında.
3-4 yaşımda.
1949 yılında...
61 yıl aradan sonra.
İlk kez gittim ben de.
Maden tren istasyonuna.
Geçen yılın Eylül ayında…
Şirin mi şirin, minik bir istasyondu.
Ama kimsecikler yoktu, bomboştu.
İstasyon Şefi Servet Alkan.
Ve bir koruma görevlisi dışında…
Uzun süre bu iki can’la oturduk.
Çayımızı içtik, kara üzümümüzü yedik.
Uzun uzun konuştuk.
Geçmiş günleri andık…
Maden üretilmiyor.
Şimdilerde Maden ilçesinde.
Ulaşım da yapılmıyor artık.
Maden istasyonda…
Ama istasyon bakımlı.
İstasyon temiz.
Etraf pırıl pırıl.
Her yer gıcır gıcır…
Maden istasyonu bekler gibi.
Sanki hemen gelecekmiş gibi.
Yollarını gözler gibi.
Artık mazide kalmış olan Maden’in trenini…
Maden İstasyonu Fotoğraflarım:
