ATİLA ÇAKIR...

 

- 23 Ekim 2026, ArtNouva Sanat Fuarı,-Ankara -

Atila Çakır.

Hacettepe mezunu.

Onu Hacettepe'de tanımadım.

Dağlarda arkadaşı, dayısı oldum...

Dağcılar ve beni dağlarda tanıyanlar.

Bana hep "dayı" derler.

Bir tek Tunç'un dayısıydım.

Sonra dağcıların da dayısı oldum...

Atila, iyi bir dağcıydı.

Tüm tırmanıcılara sahip çıkardı.

Herkesin yardımcısıydı.

Çok da iyi yemek yapardı...

1976, Bremen'de dünyaya gelmişti.

1998'de Hacettepe'ye girmişti.

Güzel Sanatlar Fakültesinde.

2002'ye kadar dört yıl eğitilmişti...

Seramik Bölümü'nü birincilikle bitirmişti.

2002 yılıydı.

İhsan Doğramacı.

Üstün Başarı Ödülünü almıştı...

Kurdu kendi Atölyesini 2007 yılında.

Hacettepe'de 2019'da 

Uzmanlığını aldı Yüksek Lisans dalında.

"Endüstriyel Tasarım Bağlamında

Kuş Figürleri" Tez çalışmasıyla...

Sevgili Atila.

Yıllardan beri kil ile uğraşmakta.

Raku Pişirme tekniğiyle.

Üç boyutlu düzlemde.

Şirin hayvan figürleri üretmekte...

Özel bir yöntem bu Raku tekniği.

Fırından yeni çıkan sıcak objeyi.

Aniden soğutulması ile.

Meydana gelen ince yanık izleriyle.

Ve oluşan ince çatlaklar yüzeyde.

Dönüşür her parça benzersiz bir şekle...

Eserlerin bu zarif dokusu.

Ve kullandığı canlı renkler sonucu.

Çok güzel minimalist seramik eserler.

Rengarenk kuşlar, güvercinler.

Şirin sosis köpekler, gergedanlar.

Kutup ayıları ortaya çıkmaktalar...

Atila Çakır bu seramik eserlerine.

Sanat Sergilerinde yer vermekte.

Şimdiye kadar, 75 Ulusal ve Uluslaraası.

Sergiye katıldı ve beş Büyük Ödül aldı...

Raku Seramik Pişirme tekniği.

Japonya'da keşfedildi.

Atila, bu yöntemle toprağın gücüyle. 

Formun yalnınlığı birleştirmekte...

Fırından çıkan sıcak eserlerde.

Ani soğutmayla eserin yüzeyinde 

Oluşan  çatlak ve yanık izleriyle

Her obje erişir benzersiz bir şekle...

Sevgili Atila'nın renkli seramikleriyle.

Kuş, kutup ayısı ve güvercinleriyle.

Gergedan ve sosis köpekleriyle.

Her zaman birlikte olmanız dileklerimle...

Atila Çakır Fotoğraflarım:

https://photos.google.com/share/AF1QipMIQa0hOslnm19oU15pcBDgbpUTvXm0f4W2I_6f_WQFDXUbny8_1Bnubt62i5tKzw/photo/AF1QipOAvsSm__ahun7CK3B84m1vdbNAnl0DuRB3AuZz?key=SVotN29fUmlPaTY3aEdmQ1R0bndQeV9LRVV5eC13

Atila Çakır sanatını anlatıyor (Video):

https://www.youtube.com/watch?v=pjxircxXN2U

.

ŞEKER AHMED PAŞA...

 

- 17 Ekim 2026, Şeker Ahmed Paşa -

Doğdu 1841 senesinde.

Ahmed Ali ismiyle.

Başarılı bir öğrenciydi.

1855'te, 14 yaşına geldi.

AlındıTıbbiye Mektebi'ne...

O dönemlerde.

Harita eğitimi için Harbiye'de.

Gerek vardı iyi Resim çizenlere.

Resim çizimleri de iyiydi.

Bir yıl geçmişti. 

Tıbbiye'yi bıraktı, Harbiye'ye geçti.

Tıbbiye'de Anatomi öğrenmişti.

Harbiye'de perspektifi öğrendi.

Resim yeteneğini geliştirdi.

18 yaşında Resim Öğremenliğine getirildi.

Sultan Abdülaziz bu genci destekledi.

Resim eğitimi için Paris'e gönderildi...

1864-1871 yıllarıydı. 

Paris'te 7 yıl kaldı.

Ecole des Beaux-Arts'ı kazandı.

Jean Leon Geromé'la çalıştı...

Gidişinin 3. senesinde 1867'de.

Bir Uluslararası Sergi açıldı Paris'te.

Yaptığı bu Sergide karakalem Portresiyle.

Mazhar oldu S. Abdülaziz'in takdirlerine.

Üç ay'ını da geçirdi Roma'da eğitimle...

1871'de döndü ülkesine. 

Kolağası (yüzbaşı) rütbesiyle.

Atandı Sultanahmet Sanat Mektebi'nde.

Resim Öğretmenliğine...

27 Nisan 1873 tarihinde.

Sultanahmet Mekteb-i Sanayi'de.

Türk ve yabancı Ressamlarla birlikte.

Oldular ülkenin ilk Resim Sergisinde...

İkinci Resim Sergisi de.

Açıldı 1 Temmuz 1875'te.

Çemberlitaş İstanbul Darülfünun'unda.

Günümüzde Basın Müzesi binasında...

Ressamımız Ahmed Ali.

Çocukluğundan beri.

İyi huylu ve selim birisi.

O nedenle "Şeker" diyor ona tüm çevresi...

Bir de Sultan'ın takdirini kazanınca.

Padişah Yaverliği'ne atanınca.

1884'te oluyor Tuğgeneral yani Mirliva.

Ferik  (Tümgeneral) 1890'da.

İsmi de dönüyor Şeker Ahmed Paşa'ya...

Şeker Ahmed Paşa.

İlk Ressamlarımızdan biri değil ama.

Onunla birlikte Asker Ressamlar kuşağıyla.

Süleyman Seyyid, Hüseyin Zekai Paşa.

Osman Hamdi, Hoca Ali Rıza.

Ve Halil Paşa gibi asker Ressamlarımızla.

Resim kavramını getirdiler vatanımıza.

İlk defa...

Şeker Ahmed Paşa.

Sayısız Manzara ve Natürmortlarıyla.

Renkli Tablolarıyla.

1907'de vefat etti ama.

Aradan geçen yüzyılı aşkın zamanda.

Resim Sanatı Osmanlıda bambaşka boyutlarda....

Şeker Ahmed Paşa bazı Fotoğrafları:

https://photos.google.com/share/AF1QipMQEfomstNpNdutoj83HqUcQgn2e0jjooW0tOKG1e0Ac_hN6Kfvn08Eo9JSw2ePWQ/photo/AF1QipPrsm_k-hEXA3Qt8A4JYhFxSZseNoi5zC7Ioki3?key=b0t4LTRIeV9tZm1zbktQTmgzVFpZSk1sbVdaTFR3

.

HACETTEPE'DE MİMARLIK...

 

- Hacettepe Üniversitesi, Ankara -

Hacettepe'ye girdim 1964'de.

O dönemde Hacettepe.

Bağlıydı Ankara Üniversitesi'ne.

Hacettepe Tıp ve Sağlık Bilimleri.

Fakültesi'ydi ismi...

Kırmızı ve Siyah Amfilerimiz vardı.

Ayrı ayrı 150 kadar öğrenci alırdı.

Kişisel Laboratuarlarımız vardı.

Herkesin masası ayrıydı.

Hepimiz kişisel Mikroskopu vardı...

Yoğun bir eğitim programımız vardı.

Saat 08-17 arası sürekli ders yapılırdı.

Öğlen bir saat yemek molası verilirdi.

Her hafta başı Sınava girilirdi.

Ay sonunda bir imtihan daha edilirdi...

Çalışmaktan etrafı bile görmezdik.

Yoğun inşaat olduğunu bilirdik.

Tepe ve Dilek İnşaatı tanırdık.

İnşaatların içinde vaktimizi geçirirdik.

Onların hiç bitmeyeceğinden emindik...

https://yucel-tanyeri.blogspot.com/2009/02/seramik-panolarimiz.html

Seçilen alan Hacettepe mahallesiydi.

Gecekondu yerleşim bölgesiydi.

Eğimli, kayalık ve tepelikti.

İnşaat yapmak pek de kolay değildi...

Üç yıl geçtiğinde 1967'de.

Dönüştük Hacettepe Üniversitesi'ne.

Üç yıl daha geçti Hacettepe'de.

Geldik 1970 senesine...

Altı yıldır inşaat içindeydik.

Yıl sonunda okulu bitirecektik.

Acil İnternlüğümüzü.

3 ay koca bir Çadırda geçirmiştik...

Bizler bulunmuştuk hep Sıhhiye'de.

Uzaklarda vardı bir de Beytepe.

Pazar günleri giderdik oraya.

Aramızda top oynamaya. 

İnşaatlar da başlamıştı orada da.

Hem de çok geniş bir alanda....

Günümüzde Hacettepe,  Sıhhiye'de.

210 dönüm büyüklüğünde.

Beytepe Yerleşkesi ise.

5.877 dönüm arazisiyle. 

Büyüklüğü 6000 dönümün üzerinde.

Hacettepe bu her iki yerleşkede.

Ve binlerce yapının içinde.

4.504 Akademik Üyesiyle.

7.491 İdari Personelle.

54 bin'in üzerinde Öğrenci'ye.

Eğitim ve Hizmet vermekte...

Üç gün önce Ankara'da.

ArtNouva Sanat Fuarı'nda.

Hacettepe Mimarlık Fakültesi.

"Hacettepe'de Mimarlık" başlıklı.

Bir Sergi açtı...

Mimarlık Fakültesi Dekanı.

Prof. Dr. Meltem Yılmaz aradı.

Bir de Davetiye yolladı.

İstedi Sergide bulunmamı...

Hacettepe'nin başlangıcından bu yana.

Mimari yapılanmalarına.

İmza atan beş büyük Mimarımıza.

Gündoğdu Akkor'a, Erol Erciyas'a.

Nihat Yücel ve Sabih Kayan'a.

Ve Ömer Çömerdoğlu'na.

Yer vermişlerdi bir Anı Duvarında.

Özgeçmişleri ve Fotoğraflarıyla...

Ayrıca bu değerli Mimarların.

Yıllarca uğraşıp, yaptıkları binaların.

Sergilemişlerdi Fotoğraflarını.

Ve de yapıtların Videolarını...

60 yıl önce.

İnşaatların içindeydik Hacettepe'de.

Biz mezun olduktan sonra bile.

Devam edildi mimari değişimlere...

Şimdiye kadar 180 bin mezunumuzla.

Bu beş Mimarımızla birarada.

Baş Mimarımız İhsan Doğramacı'ya.

Sonsuz minnet ve şükranlarımızla...

Hacettepe'de Mimarlık Fotoğraflarım:

https://photos.google.com/share/AF1QipMeHW2Hw8kQWHzyLmiuQCVIxAjiXHKO4bp9KxeO7WTrJYOEg6K5h6Akey--amaifw/photo/AF1QipOb0OtsPsnH5JjuUlSgU5zUA_mXLeys94NfYWNM?key=QWZqNEdLcE8xVWZJMTR5NHNOTENYeDMzVWNqeGtn

Hacettepe'de Mimarlık Videosu:

(Hacettepe Mimarlık Fakültesi yapımı)

.

RESSAM İMZALARI...

 

- Ressam İbrahim Safi'den imzalı -

Kötü veya iyi.

Birşeyler çizerdi.

İnsanoğlu.

Yaratıldığından bu yana....

Resim çizmeye başladı sonra.

İçgüdüsüyle sağa, sola.

Daha sonra tahtaya, kağıda.

En sonunda da kumaşlara...

Renkli boyalar bulundu. 

Tuval icad oldu.

Resim yolunu buldu.

Ressamlar oluştu....

Önceleri kimin yaptığı bilinmezdi.

Resimler sahipsizdi.

MÖ 5. yüzyıla gelindi...

Sophilos adlı bir Vazo ressamı.

Resimli bir Şarap kabı yaptı.

Üzerine "Beni Sofilos yaptı".

Diye yazdı.

Tarihte ilk Sanatçı imzasını attı...

Ancak bu iş pek tutmadı.

Yapılan resimler imzasız kaldı.

Ortaçağa ulaşıldı.

Sanatçılar eserlerini Tanrıya adadı.

Yapıtlarına isim veya imza koymadı...

15. yüzyıla gelindi.

Ortaçağ ile Reform dönemi arasında.

Gelindi Rönesans'a.

Kültürel canlanma Çağına...

1434 senesine gelindiğinde.

Bir Ressam Jan van Eyck isminde.

Yazdı ilk defa bir eserine.

"Jan van Eyck buradaydı, 1434" diye...

200 yıl sonra da Almanya'da.

Ressam Albrecht Dürer bir yapıtında.

İlk kez A.D. kısaltmasını.

Bir monogram (şekil) olarak kullandı.

Bu, Resim Sanatında dünyada.

Kullanılan ilk imzaydı...

Ortaçağ ve Rönesans öncesi.

Ressam bir işçiydi.

Eserlerini para karşılığı yapardı.

Yapılan resimler de yaptıranındı...

Dürer, resmine damgasını bastı.

Bu benimdir fermanını aldı.

İtalyanlar, Dürer'i taklide başladı.

Resimlerine isimlerini yazdı...

19. yüzyılda modern imza başladı.

Tabloların alt köşelerine imza atılırdı.

Bu resimler daha çok satmaya başladı.

Bazı ressamlar imzasını gizlerdi.

İmza, giderek bir kimlik halini aldı...

Osmanlıda Resim yapılmazdı.

Onun yerine Minyatür Sanatı vardı.

Minyatür sanatçıları Nakkaş diye anılırdı...

Nakkaşlar da yaptıkları minyatürlerde.

İsimlerinin hemen önünde.

El-Fakir... veya El-Hakir... şeklinde.

Yer verirlerdi mütevazi biçimde...

1793, III. Selim zamanıydı.

Subaylara, Harita çizim amaçlı.

İlk Resim dersi başlatıldı.

Resim dersi Hocaları yabancıydı...

III. Selim dönemi, 1803  yılıydı.

Rum asıllı Saray Ressamı.

Konstantin Kapıdağlı.

Padişah'ın Portresini yaptı...

Ressam, bu Portre tablosunda.

Padişah Tuğrasının hemen altına.

Konstantin Kapıdağlı yazdı.

Bir de tarih attı, Osmanlı Resim Sanatı.

İlk defa, Resimde imza ile tanıştı...

1820-1860 yılları arası.

Enderun'lu Fazıl Bey ve arkadaşları.

İle Asker Ressamlar dönemi başladı.

İlk Ressamlarımız ortaya çıktı...

Sonraları Resim Sanatı.

Ülkemizde epey yol aldı.

Ressamlarımız çoğaldı.

Tabloları haliyle onlardan fazlaydı...

Kimisi resmine imza attı.

Kimisi Arap harflerini kullandı.

Kimisi imzasını gizledi veya sakladı.

Kimisi de hiç imza kullanmadı...

Ben de Resim Müzelerinde.

Ve de Resim Sergilerinde.

Gördüğüm, seyrettiğim Tablolarda.

Merak sardım Ressamların İmzalarına...

İmzalara yakından baktım.

İnceledim, zoomladım fotoğrafladım.

İsimlerine göre sıraladım.

Ve sizlerle de paylaştım...

Ressam İmzaları Fotoğraflarım:

https://photos.google.com/share/AF1QipO1FL_uRbE-DxQ1fizGaatp0_BCGwUTzXf-7mAbznox2k6aVXQVU_oHUpLcun5JlQ/photo/AF1QipOo7hrLr3zoyFKiM5WaWu03UwffGD1ZtHzm28Gr?key=c2I3WlRnYld2VWg5THpPUmRkMW80bXFmX2MtSlhR

.

ULUSAL KATEDRAL...

- 1 Haziran 2026, Washington DC -

Washington National Cathedral.

Ya da Washington Ulusal Katedrali.

ABD'nin Washington kentindeki.

Büyüklük sıralamasında ikinci.

Ve dünyanın da 6. Katedrali...

Katedralin temeli 1907'de atılmış.

O zaman Roosvelt, Başkanmış.

İnşaat tam 83 yıl sürmüş.

1990 yılına gelinmiş.

G. Bush zamanında tamamlanmış...

Katedral, haç biçimi planlı.

Neo Gotik tarzı mimari bir yapı.

160 metre uzunluğunda.

Katedral 48 metre boyunda...

Devasa bir ibadet salonunda.

4000 kişi bulunuyor ayni anda.

Katedralin var 7.5 dönüm kapalı alanı.

57 dönüm de Bishop Parkı sahası...

ABD'de Din ve Devlet işleri.

Ayrılığı ilkesi.

Nedeniyle.

Yapılmış bağışlarla tümüyle...

Katedralin 57 dönüm arazisine.

Satın alınması 1898 senesinde.

Toplam 291.000 dolar ödenmiş.

Tümü için 65 milyon USD harcanmış...

2011 yılında Washington'da.

5.8 şiddetinde Deprem olunca.

Katedralin inşaatından iki kat fazla.

150 milyon dolar daha.

Para harcanmış yapının onarımına...

Devasa ve bakımlı bir yapı.

Ferforje işlemeli giriş kapıları.

Yüksek iç sütunları.

"Gül Pencersi" adlı,

8 metre çapında üç dairesel vitrayı.

215 tane de renkli pencere vitrayı...

14. yüzyıl Ortaçağ bahçe ilhamlı.

Çok güzel peyzajlı Bishop Parkı.

İçinde İncilde geçen adları.

Bitki, şifalı ot ve ağaçları...

Beş ABD Başkanına bu Katedralde.

Cenaze töreni yapılmış öldüklerinde.

D. Eisenhower ve Ronald Reagan'a.

Gerald Ford ve George Bush'a.

2025 yılında da Jimmy Carter'a...

Neyse, hiç birisi bu Katedrale.

Gömülmedi ise de.  

Helen Keller'in külleri bile.

Muhafaza edilmekte bu Katedralde...

Washington Ulusal Katedrali Fotoğraflarım:

https://photos.google.com/share/AF1QipMNNkPNSVjuqh9ImnWMj6B6e9cJzfxH-cigN8hm1rJOx4nlRLRHCAcJBtZXIl36ow/photo/AF1QipPYJ_pUJUargo4xl1xFIRfSXIJPS2o7PV4BRC0O?key=UjRVWWo5MGVXZmZsRjZGWF9tV1BsX3BrXzR1c0ZR

.

LUCIEN ARKAS SANAT MERKEZİ...

 

- 10 Ekim 2026, Baytaklı-İzmir -

Arkas Yönetim Kurulu Başkanı.

Lucien Arkas, 1945 yılı.

İzmir doğumlu.

St. Joseph Lisesi mezunu...

1964 yılıydı.

19 yaşındaydı.

İş hayatına atıldı.

2000 yılında Arkas Başkanıydı...

60'dan fazla Şirketli.

Arkas Holdingi yönetti.

İzmir vergi Rekortmeni.

Ve TC gelir vergisi listesindeydi...

Sanata çok önem veriyordu.

Antik objeler biriktiriyordu.

Önemli ressamların Resimlerini alıyordu.

Eski Halı ve Kilimler topluyordu....

Bunları evinde saklamıyordu.

Sanat Merkezleri açıyordu.

Elindekileri buralarda sergiliyordu.

Onları İzmir halkıyla paylaşıyordu...

İzmir'in altı farklı yerinde

Yer sağlamıştı Sanat Merkezlerine:

İlk Sanat Merkezi açılmıştı, Konak'da.

Sonra Deniz Tarihi Müzesi, Bornova'da.

Bir Arkas Sanat, Urla'da.

Bir Arkas Sanat da, Bornova'da.

Bir Sanat Merkezi de Alaçatı'da.

Bir Arkas Sanat daha, Göztepe'de.

Açılmıştı bunların tümü de İzmir'de:

https://yucel-tanyeri.blogspot.com/2023/06/arkas-deniz-tarihi-muzesi.html

Durmak yok Arkas'da.

Bir tane daha.

Sanat Merkezi açtı Bayraklı'da.

Bu kez de Lucien Arkas adına...

Birisi 48 katlı.

Diğeri de 38 katlı.

İki gökdelen yapı.

İsmi Mistral binası...

İşte bu yapıların arasında.

Çağdaş bir Çarşı bulunmakta.

Çarşının 1. katında da.

Lucien Arkas adına.

Yeni bir Sanat Merkezi yer almakta...

Son derece modern bir Sanat Merkezi.

Çok da çağdaş ve gösterişli.

2.500 m2 kapalı alanı.

1.100 m2 de sergileme sahası...

Geniş bir Fuaye var bu Merkezde.

Sanat uğraşıları için bir de Atölye.

Çağdaş ve rahat bir Sergi alanı.

200 kişilik bir de Konferans Salonu... 

Merkez, 26 Eylül 2026'da açıldı.

Lumina başlıklı.

Renk ve Işık Sanatı anlatımlı.

Değerli bir Sergiyle kapılarını açtı...

Paris'deki Center Pompidou kökenli.

83 nadir eserin sergilendiği.

Değişik yapıtların değerlendirildiği.

Müthiş güzel bir Sergi...

Washington DC'de.

Smithsonian Enstitüsü ne ise.

Arkas da İzmir'de.

Benzer bir kuruluş bence...

https://yucel-tanyeri.blogspot.com/2014/06/smithsonian-enstitusu.html

Yapılan bu gayretlere.

Verilen bunca emeklere.

Yanıt vermek de.

Düşüyor yalnızca size-bize.

Bu güzel mekanları görmeye.

İzmirlilere...

Lucien Arkas Sanat Merkezi Fotoğraflarım:

https://photos.google.com/share/AF1QipNkT19xRtCsFppcfL1SjGwE-1o7HZ8uVmydi8m7jaBl1XGPe-5otWfZ-h_yXO1AJA/photo/AF1QipPa5ubnuplhdyDhC3Fx9Ml-QttEGuhXG-oG3a3p?key=S0NIc0tnQWYxamJSdVk0UzJZNXFxMVFGaVJDTzl3

.

HABANA LİBRE OTELİ...

 

- 19 Aralık 2019, Havana-Küba -

Ben yirmi dördüncü katındayım otelin,

pencerem açık,

gece sıcak,

aşağıda şehir, bir de deniz,

bir de devrim, yirmi dört saat uyanık...

Nazım Hikmet

"Havana Röportajı" şiirinden

....................

Gitmiştik Küba'ya 2019'da.

Küba'nın Başkenti Havana'ya.

Konuk olmuştuk orada.

La Rampa yakınında bir Casa'ya...

Anlatmıştım Bloğumda Havana'daki.

Hem La Rampa Caddesini.

Hem de Nazım Hikmet'i.

Ve 1961'de konuk ettikleri.

Libre Habana, Özgürlük Otelini:

https://yucel-tanyeri.blogspot.com/2019/12/la-rampa.html

1938 yılıydı, Nazım Hikmet adlı.

Şairimiz suçlanmıştı.

Komunizm propogandası yapmıştı.

Hızla yargılandı.

17 Ocak 1938'de tutuklandı...

28 yıl 4 ay ceza aldı.

İstanbul, Bursa, Çankırı.

Hapisanelerini dolaştı.

Hepsinde yıllarca yattı...

1950 seçimleri yapıldı.

Demokrat Parti kazandı.

15 Temmuz'da  genel Af yasası.

Resmi Gazete'de yayınlandı.

12.5 yıl Cezaevinde yatmıştı.

Nazım  hapisten çıkartıldı...

Dört ay sonrasıydı.

1950 yılı 22 Kasım'ıydı.

Dünya Barış Kogresi.

Varşova'da toplandı.

Ve önemli kararlar alındı...

Nazım Hikmet'e.

Pablo Neruda'ya.

Pablo Picasso'ya.

Barış Ödülleri verildi...

 

Nazım Hikmet tutukluydu. 

Yurt dışı çıkış izni yoktu.

Nazım törene katılamadı.

Ödülü, onun yokluğunda

Verildi Pablo Neruda'ya...

Af edileli bir yıl olmuştu.

1951'in Haziran ayıydı.

Askere alınacaktı.

Askerliğini 2 yıl er olarak yapacaktı.

Zara'ya gönderi kararı alındı...

Ancak, Nazım kararlıydı.

Asker olmayacaktı.

17 Haziran'dı.

Tarabya'dan tekneyle ayrıldı.

Karadeniz'e çıktı.

Bir Romen şilebine alındı.

20 Haziran'da Romanya'daydı.

Orada 9 gün kaldı.

29 Haziran'da Moskova'ya vardı...

15 Ağustos'ta Ankara'da.

Vatandaşlıktan çıkartılma.

Kararı alındı.

Resmi Gazete'de yayınlandı...

Moskova, Berlin, Sofya.

Viyana, Prag ve Moskova'da.

Çeşitli Kongrelere katıldı.

Daha önce alamadığı.

Dünya Barış Ödülü şildi.

Prag'da kendisine teslim edildi...

12 Mayıs 1961 Cuma.

Moskova-Prag yoluyla.

18 saatlik bir yolculukla.

Geldi Havana'ya uçakla.

Devrim Hükümeti'nin çağrısıyla.

Dünya Şair ve Yazarlar toplantısına...

Karşılandı Havana havalanında.

Yazarlar Birliği Başkanınca.

Nicolas Guillen tarafından dostlukla.

Girdi şehre beyaz bir Cadillac'la.

Yerleşti Otel Libre Havana'ya.

O meşhur  Otelin 24. katına...

Nicolas Guillen, Nazım'ı aldı.

Üç hafta boyunca ülkesini dolaştırdı.

Bu "Yeni Taç giymiş bir Krala,

İmparatorluğunu göstermek gibiydi".

Nazım, Küba'nın yaşadığı devrimci sevinci

Yerinde görme şansına erişmişti...

Nazım, Libre Otel'in 24. katında kaldı.

Küba'yı tanıttığı.

"Havana Röpörtajı" ve "Saman Sarısı".

Şiirlerini burada yazdı...

Dünya Barış Konseyi aracılığıyla.

Verilmesi kararı alınan Fidel Castro'ya.

Uluslararası Barış Ödülünü.

Nazım, kendisine bizzat takdim etti...

Nazım, böyle işte...

Sen git, Kuvayı Milliye 

Destanını getir dile binlerce dizeyle. 

Kendi ülkende...

Sonra da seni atsınlar içeriye.

İstanbul, Bursa, Çankırı Cezaevlerine.

Yat oralarda 12.5 sene.

Bir ranza üstünde hapisanelerde...

Göçmek zorunda kal gurbet ellere.

On sene de yaşa oralarda güçlükle.

Sonunda uçakla gel sen Karayiplere.

Bin, beyaz bir Cadillac otomobile.

Git, 630 Oda, şık bir Kumarhanesiyle.

Restoranları, Bar'ı, Pastaneleriyle.

Havuzu, Seramik eserleriyle.

Kal, Havana Hilton Oteli'nde günlerce.

Walla, helal olsun sana bin kere...

             * * *

Havana'da sokaklar türkü söyler,

türkü söyler zencisi, beyazı, melezi,

türkü söyler şeker kamışı tarlaları

türkü söyler fabrikaları.

Üç kardeş gördüm Küba'da.

Fidel, Raul, Çe

Üçü de ışıklar içinde... 

    Nazım Hikmet (Havana Röportajı)

Nazım Hikmet Fotoğrafları:

https://photos.google.com/share/AF1QipMm5EGB2uqzUTRr114MRs6D93GgX9XvnSXbF8dp9Y0RFd_5S2WZ5vdBKPLS33oPlg/photo/AF1QipOLGwDL5YgM8OvHEE43LhT9y8R4m-W9a8XBk3FZ?key=eEpIZGhnVGRBNXpYZm5LV19nNzBIS1RPdENzZ3J3

Nazımın Küba Seyahati Belgeseli:

https://www.youtube.com/watch?v=AHePgWXa7WA

.