ANKARA CADDESİ...

En iyi yöntemidir.
Bir kenti tanımanın.
Yürüyerek dolaşmak.
O şehrin sokaklarını…
   
Dolaşıyordum.
Tek başıma.
Moğolistan’ın başkenti.
Ulan Bator’un caddelerini…

Farklıydı yazıları.
Çözmeye çabalıyordum.
Gördüğüm tabelaları.
Ve sokak yazılarını…

Birden şaşırdım.
Bir dost görmüş gibi oldum.
Hiç zorluk çekmeden okunuyordu.
“Ankara Caddesi” yazıyordu…

Oldukça geniş ve temiz.
Rahat kaldırımlı.
İki yönlü trafik akımlı.
Bir caddeydi bu…

İki replikası konulmuştu.
Orhun yazıtlarının.
Caddenin başına.
Geniş kaldırımın ortasına…

Daha da sevindim.
Biraz ilerleyince.
Fotoğraf çektirenleri gördüğümde.
Atatürk büstünün önünde…

Bir okul vardı.
Büstün arkasında.
Dört katlı, pembe boyalı.
Atatürk Okulu…

Öğrenciler yoktu, tatildeydiler.
Boş okulu gezdim, Atatürk köşesini gördüm.
Fotoğraflarını, Gençliğe Hitabesini.
Nutuk’unu gördüm sevindim…

Sonrasında gördüm Türk Lokantalarını.
Mağazaları.
Türk malı ürünleri.
Ankara Caddesi’nin, sevindim…

Kısa adı TİKA.
Türkiye İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı.
Mükemmel düzenlemiş bu caddeyi.
Ve Atatürk Okulunu daha bir yıl önce...

Garip bir sevinç duyuyorsunuz.
Gururlanıyorsunuz, seviniyorsunuz.
Bize ait güzel bir şeyler gördüğünüzde.
Yurdunuzdan uzakta 7000 km mesafede…


Ankara Caddesi fotoğraflarım:
https://picasaweb.google.com/105371707000908378020/AnkaraCaddesi#5841354817404153058


.

UZUN İNCE BİR YOL...

Uzun ince bir yoldayız 

Gidiyoruz gündüz gece 

Bilmiyoruz ne haldayız 

Gidiyoruz gündüz gece

St. Petersburg’dan çıktık yola

Yol aldık 18 kişilik bir grupla

İki kapılı bir kompartmanda

Gidiyorduk gündüz gece.

20 gün  bu yollarda

Ovada, dağda, çöllerde

Düşmüştük gurbet ellere

Gidiyorduk gündüz gece…

…………….

Bizim için yazmamıştı.

Tabii ki.

Ünlü ozanımız.

Aşık Veysel bu şiiri…

Ama sıkışınca bir kompartmana.

Ve de gidiyorsanız trenle.

Uzun-ince, bitmez bir yolda günlerce.

Sarılıyordunuz haliyle Veysel’e…

“Gurbetten gelmişim yorgunum hancı”

Diyerek başlar.

Bekir Sıtkı Erdoğan.

Ünlü “Hancı” şiirine…

Ve devam eder. 

Dizelerine:

“Bir bilet almıştım camlı gişeden 

Yolculuk başladı Haydarpaşa'dan…” 

St. Petersburg’dan başladı.

Bizim Trans Mongolia yolculuğumuz da.

Tüm Asya’yı boydan boya geçtik.

Geziyi Çin’in başkenti Pekin’de bitirdik…

Moskova’da mola verdik.

Kremlin’i, Kızıl meydan’ı gezdik.

Moskova metrosuna bindik.

Nazım Hikmet’in mezarını ziyaret ettik…

Sonra yemyeşil bir koridordan geçtik.

Dört ülke, sayısız kentler gördük.

Çok farklı kültürlerle karşılaştık.

Değişik insanlar tanıdık, tanıştık…

Sibirya’nın bitmez tükenmez yeşili.

İsmi bize hiç de yabancı olmayan Angara nehri.

Buz gibi suyuyla Baykal gölü.

Ve de sımsıcak Gobi çölü…

Atalarımızın ana vatanında, steplerin ortasında.

Konakladık onların keçeden yapılmış yurtlarında.

Moğolistan’ın Karakurum’unda.

Orhun abidelerinin hemen yanıbaşında…

Dört yıl önce Olimpiyatların yapıldığı Pekin’deydik.

Büyük bir insan kalabalığı içindeydik.

Çin seddini gezdik, bir bölümünü de yürüdük.

Son İmparator Puyi’nin “yasak şehir”ini de gördük…

Buraların  kımız’ını, votka’sını, yeşil çay’ını da içtik.

Tütsülü balığını, Şaşlık kebabı’nı, Pekin ördeği’ni de yedik.

Biliyorum şimdi  “yediğin içtiğin senin olsun” diyorsunuz.

Gördüklerimi merak ediyorsunuz…

Ama öyle kolay değil.

Yazması da, anlatması da.

Upuzun yolculuğu, kısa zamanda.

Şimdilik kısa bir gözatın, çektiğim bu fotoğraflara…

Trans Sibirya gezisi fotoğraflarım:

https://photos.google.com/share/AF1QipPurYXQleFSP9ZSQ_4VusVy5BxerOVJM9V5i65SOWUkYIaovKDG4VkhH9UDR_O8Aw/photo/AF1QipNCSY0Sn7100RPgoF5zDPg-0qgqgqQsqxBVwPAt?key=UUgtMzZ1bTJLUnl2aTZiZEdKSVc5Vjl1ZlBjZnhR&hl=tr

Trans Sibirya videosu (internetten) :
https://www.youtube.com/embed/1NtdmNVNosA?feature=player_detailpage%22%20frameborder=%220%22%20allowfullscreen

.