- 13 Aralık 2008, Halep-Suriye -
Bütün tarih kitaplarında
bu Haleb hakkında nice şeyler yazılmıştır.
Nuh tufanından sonra
yeryüzünde yapılan ilk şehirlerdendir.
Beni İsrail memleketlerinin eskisidir
Arap tarihlerinde ismi Zatu'l-avamid'dir zira
tüm iç kalesi temelleri direkler üzere yapılmıştır ve
nice bin kralın tasarruflarına girmiştir.
Evliya Çelebi, Seyahatname'den
2008 senesinde otobüsle.
Sabah Cilvegözü'nden girmiştik.
St. Simeon'u ziyaret etmiştik.
Öğlende de Halep'e gelmiştik...
Evliya Çelebi'nin söylediği gibi.
4000 seneden eski.
Kadim bir yerleşim yeri.
Bu Halep şehri...
Çok çeşitli uygarlıkların yerleştiği.
1516'da Osmanlıya geçtiği.
402 yıl Osmanlı'nın hükmettiği.
1918'de terk ettiğimiz Halep Vilayeti...
2008 yılında
Nüfusu 1.8 milyon civarında.
Çevresi ile bir arada.
4.5 milyon dolayında...
Araplar nüfusun yarısı.
Türkmenler de % 40'ı.
Diğerleri Ermeni, Asuri.
Çerkez, Kürt ve Yahudi...
Burası eski bir ticaret şehri.
El sanatları ve dokuma merkezi.
En büyük zenginlik devri.
Osmanlı dönemi...
Bir gece burada kalacaktık.
Sabah da yola koyulacaktık.
Yani az zamanımız vardı.
Halep'i hızla gezmek lazımdı...
Kentin neredeyse tamamı.
"Kaysani" adlı.
Taşlardan yapılı.
Ev ve binalarla kaplıydı...
Halep'in en önemli yapısı ise.
49 m yüksekliğiyle.
Oval biçimli bir höyük üzerinde.
Yer alan tarihi Kalesi...
Kale'nin çevresi.
Geniş bir hendekle çevrili.
Hendek üzerindeki.
Köprü, heybetli ve görkemli...
Köprüyü geçiyorsunuz.
Bir demir kapıyı açıyorsunuz.
Kaleye giriyorsunuz.
Halep'in dört bir yanını görüyorsunuz...
Kale'den iniyoruz.
Tarihi Kapalı Çarşı'ya gidiyoruz...
Burası 15. yüzyıl yapımı.
Tarihi bir Osmanlı Çarşı'sı.
Halep'in en canlı noktası.
10 km'den fazla içerisindeki yolları...
Daracık yollar, üst üste insanlar.
Küçük küçük sayısız dükkanlar.
Hareketli, gürültülü sokaklar.
El yapımı neler neler var...
Sonra Halep'in içine giriyoruz.
Daracık sokaklarında geziyoruz.
Kaysani taş kaplı evleri görüyoruz.
Canlı, neşeli insanlarını tanıyoruz...
Gece Halep'teyiz.
İyi bir Restorana gideceğiz.
Halabi, Maklube, Tabule.
Humus, Lübye deneyeceğiz...
2008 senesinde Halep'te.
Karşılandık sevgi gösterileriyle.
Yakın bir dostluk ve ilgiyle.
Her ne kadar dillerini bilmesek de...
O yıllarda Antakya-Halep sanki.
Birleşmiş gibiydi.
Sınır geçişleri neredeyse serbestti.
Turizm iki ülke için de hareketliydi...
İki yıl öncesinde, 2006 senesi.
Halep kenti.
"İslam Kültür Başkenti".
İlan edilmişti...
Bundan tam 5 yıl sonra.
2011 yılında.
Çıkartılan iç çatışmalarla.
Yok oldu Halep birkaç yılda...
Şimdi bu güzelim insanlarla.
Muhteşem tarihi yapılarla.
Dolu bu büyülü Halep şehri.
Tümüyle yerle bir edildi...
Halep oradaysa.
İşte durum da burada...
Biz geldik, gidiyoruz.
Keşke hep Şen olsaydın,
Harap kalmasaydın bari.
Halep şehri...
Halep fotoğraflarım:
Savaş sonrası Halep (Video) :
.
