YÜCEL TANYERİ

Ben, Yücel Tanyeri
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela hekimim, yani
Büyücü falan değilim.
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Lojmanda otururum,
Üniversitede çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne İngiliz kralı kadar
Mütevaziyim,
Ne de Celâl Bayar'ın
Sabık ahır uşağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim
Puf böreğine hele
Biterim
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Orhan Veli ile Melih Cevdet'tir
En sevdiğim şairler.
Bir kızım vardır,
İki de torunum pek muteber;
İsmini söyleyemem
Çiçekle uğraşanlar bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Amma ne lüzum var hepsini sıralamaya.
Onlar da bunlara benzer...


Beni, benden iyi anlatan Orhan Veli'ye teşekkürlerimle...
Hacıbektaş Yel Değirmeni etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Hacıbektaş Yel Değirmeni etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Mayıs 2022 Salı

HACIBEKTAŞ YEL DEĞİRMENİ...

 

- 27 Mart 2022, Hacıbektaş-Nevşehir -

Sırrı Bektaş, 1948 yılında.
Doğdu Hacıbektaş'ta.
Çocukluğu geçti orada.
Ve büyüdü bu kasabada...

Hacettepe Üniversitesi'ne girdi.
1972'de Tıp Doktoru oldu.
Dört yıl daha çalıştı.
Orada Pediatri Uzmanı oldu...

Lyon ve Paris'te çalıştı.
Kan Hastalıkları eğitimi aldı.
Doçentlik Tezini tamamladı.
Ve 1981'de Doçent oldu...

Ardında Almanya'da.
Münih ve Berlin'de.
Araştırmalara katıldı.
1987'de Profesör unvanını aldı...

Elazığ Fırat Üniversitesi.
Antalya Akdeniz Üniversitesi.
Pediatri Klinikleri.
Direktörlüğü görevleri yaptı...

Sonrasında İstanbul'a geçti.
1990-2002 seneleriydi.
International ve Memorial.
Hastanelerinde çalıştı...

Uzun yıllardır İstanbul'da.
Muayenehanesinde çalışmakta.
Çok sevilmekte...

Hacettepe Üniversitesi 
Başarı Ödülü.
Ve Sedat Simavi Vakfı.
Sağlık Ödülleri'ni aldı...

Çocukluğu Bektaşilik inanç
Ve Felsefesinin merkezi.
Hacıbektaş'ta geçmişti.
Harman yerlerinde büyümüştü...

Orada yazları Düven sürmüştü.
Düvene öküz koşmuştu.
Buğday, arpa, yulaf üretmişti.
Saz çalmış, türkü söylemişti...

Sevgili Sırrı'nın çocukluğunda.
Bir de Yel Değirmeni vardı 
Hacıbektaş'ta.
Kerpiçten de olsa.
Yıkılmaya yüz tutmuş olsa da...

Bu yıkık Değirmen etrafında.
Saklambaç ve kovalamaca.
Oynar, kağıttan toplarla
Maçlar yaparlardı mutlulukla...

Sevgili Sırrı büyüdüğünde.
İskeleti kalmıştı bunun sadece.
Yapılan 100 yıl kadar önce.
Bir Macar usta yönetiminde...

Bir grup Hacıbektaşlı ile.
Sevgili Sırrı ve eşi birlikte.
Değirmen için verdiler el ele.
Onu eski haline getirmeye...

Projeler yapıldı.
Uzun uzadıya üzerinde çalışıldı.
Ve bu Yel Değirmeni.
Pırıl pırıl yapıldı.
Geçen sene yeniden açıldı...

Pırıl pırıl.
Tertemiz bir örnek olmuş.
Yanına bir de.
Çok güzel Kahvehane konulmuş...

Keyifle geziyorsunuz.
Eski günleri anıyorsunuz.
Kafe'sinde dinleniyorsunuz
Öyküsünü de
Güvenç Gürses den dinliyorsunuz:

Tüfekçi Mustafa, Ahmet Efendi
Macar usta ile yapalım dendi
Arif de sıvasın yaparak kendi
Öğüttü buğdayı yel değirmeni

Doğumun sorarsan yirmi yedidir
Rüzgâr ile dönen Hünkâr eridir
Göklere yükselen kerpiç sergidir
Macar'ın yaptığı yel değirmeni

Taş, buğdayı Pir'e uygun öğüttü
Sanma ki kanadı eğri söğüttü
Doğru olmak Hünkâr'ından öğüttü
Hamlara "Piş" dedi yel değirmeni

Zaman geldi işlevini yitirdi
Görevini yaptı ömrü bitirdi
Yiğitler can verdi, geri getirdi
Yeniden canlandı yel değirmeni

Kibar, ince boyla yükselip göğe
Taylan oldu ona iyi bir öge
Kapı ve pencere yerleşip söğe
Yeniden var oldu yel değirmeni

Değirmeni yaşatmaktı tek derdi
Akpınarlı, Bektaş el ele verdi
Kanatların yapıp, bezini gerdi
Yaşama kavuştu yel değirmeni

Gürses'in görevi gerçeği yazmak
Çiftçinin görevi toprağı kazmak
İnsanın görevi değildir azmak
Cansızken can oldu yel değirmeni

                              Güvenç Gürses


Hacıbektaş Yel Değirmeni fotoğrafları:

.