![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiudueKOOo9-mTNNBQUAXdhJcpgnrSfUqiXckRXOndp0c5uvkV0WX5nJkE-cyHOj4GQw6OYpRzX8HWkKYB7GycuePNI_G1mkrTcpO93e4wvxOW286F5q5d4zoxpJNxdGbvYuZJ2yyBBpqUy/s280/TRT.jpg)
30 yıl önce renksizdi tek televizyon kanalımız.
Siyah-beyaz seyrederdik reklâmları.
Uzun reklâmlar değildi bunlar.
Mesajı olan kısa sunumlardı.
Tek kanala mahkûmduk o dönemlerde..
Kanal değiştirme diye bir mefhum yoktu.
Zaplama aygıtı daha henüz icat edilmemişti.
Ülkede herkes mecburen ayni reklâmları izlerdi.
Müziğiyle, görüntüsüyle, sloganıyla akılda kalırdı.
Şimdiki gibi piyasa yabancı mallarla işgal edilmemişti.
Güzel yerli mallarımız vardı.
Mutlulukla izlerdik rekabetlerini.
İş Bankası “paramızın, istikbalimizin emniyeti”ydi.
Zetina dikiş makinesi “her genç kızın rüyası”ydı.
Ve de “sağlam esnek çorap”tı Pariziyen Müjde çorabı.
Eti, “çayda, kahvaltıda yenir”di.
Bisküvi denince “her an akla onun adı gelir”di.
Tamek’se “düşünmeden koyardık sepete"…
Makarna’nın alâsı, “Nuhun Ankara makarnası”ydı.
“Poşette, tuzlukta”ydı Salina.
İyotlu, iyotsuz Billur Tuz “akar, akar, akar”dı.
Ve de “bu kapağın altında”ydı Efes Pilsen Birası.
“Önce güneş, hava, su sonra bol gıda gelir”di.
Akşama da babacığımız “Ülker” getirirdi…
“Sapına kadar” Derby ile traş olurduk.
“Üstünlüğü tartışılmaz”dı Permaşarp'ların.
“Erkeler Aqua Velva kullanır”dı.
Kadınlarsa “limon ve lavanta kokulu” kolonya kullanırdı.
“Leda Li, Leda Lâ” diyerek…
“Yak şu kaloriferi, donuyoruz” derdik üşüdükçe.
Veya “kapat şu kaloriferi, pişiyoruz” derdik terledikçe.
İzocam ile yeni yeni tanışmıştık izolâsyon kavramıyla…
“Çakar çakmaz çakan çakmak”dı Tokai.
Omo’yla “her şey ilk günkü gibi”ydi.
“Beyazlar daha beyaz, renkliler daha renkli” olurdu.
Alo ile…
Ve de “bulaşıklar pırıl, pırıl” parlardı.
“Birkaç damla” limonlu Pril ile.
“Kapılar Elka’dan”dı.
“Demir Döküm, kesin çözüm”dü.
Kalebodur, "işte seramik budur” dedirtirdi.
“Açardık, kapardık biz bunu hep yapardık”
“Aç-kapa, aç-kapa” Artema ile…
Akbank, “güvenimizin eseri”ydi.
Sana ise “özen gösteren annelerin seçimi” idi.
“Biz Piyaleciydik, onlar da Piyaleciler”di.
"Peki ya siz de Piyaleci"miydiniz…
Aslında “yoktu birbirimizden pek farkımız”
Hepimiz ayni reklâmları izlerdik.
“Sapına kadar” Türk reklâmlarını…
O dönem Reklâmlar'ından bir kesit :
.